بسم الله الرحمن الرحیمالسلام علیک یا باب الحوائج یا موسی بن جعفر الکاظمنوروز بمانید که ایّام شمایید!آغاز شمایید و سرانجام شمایید!آن صبح نخستین بهاری که ز شادیمی آورد از چلچله پیغام، شمایید!آن دشت طراوت زده آن جنگل هشیارآن گنبد گردنده ی آرام شمایید!خورشید گر از بام فلک عشق فشاند،خورشید شما، عشق شما، بام شمایید!نوروز کهنسال کجا غیر شما بود؟اسطوره ی جمشید و جم و جام شمایید!عشق از نفس گرم شما تازه کند جانافسانه ی بهرام و گل اندام شمایید!هم آینه ی مهر و هم آتشکده ی عشق،هم صاعقه ی خشم ِ بهنگام شمایید!امروز اگر می چمد ابلیس، غمی نیستدر فنّ کمین حوصله ی دام شمایید!گیرم که سحر رفته و شب دور و دراز است،در کوچه ی خاموش زمان، گام شمایید.ایّام ز دیدار شمایند مبارکنوروز بمانید که ایّام شمایید.
+
نوشته شده در پنجشنبه ۲۹ اسفند ۱۳۹۸ساعت 23:32  توسط طلبه ای از مشهدالرضا علیه السلام
|
برچسب:
نویسنده: ساحل رستگار
تاريخ: چهارشنبه
30 آذر
1401 ساعت: 18:46